در قرن بيست و يكم، علم و تكنولوژي نقش بسيار مهمي در زندگي بشر ايفا ميكند. علم و تكنولوژي نه تنها بطور فزايندهاي كانون مباحث عمومي را به خود اختصاص داده است، بلكه ابعاد، نگرانيها و دلالتهاي مثبت و منفي اجتماعي آن به محور مباحث بين گوه ها و سازمان هاي مختلف در سطح ملي و بين المللي نيز تبديل شده است. در عصر جهاني شدن، بسياري از مسائل اجتماعي مثل بيماريهاي مزمن، فقر و گرسنگي، ، نگرانيهاي زيست محيطي،و ساير مشكلات روانشناختي و جامعه شناختي با علم و فناوري، خواه در نقش ايجادكننده و خواه به عنوان درمانكننده يك چنين مسائلي، مرتبط است. پرداختن به مسائل فوقالذكر و مديريت آنها و همچنين تحقق اهداف توسعه اجتماعي و اقتصادي جوامع مستلزم درك درست از شيوهها و طرقي است كه علم و تكنولوژي، اقدامات علمي و دستاوردهاي مربوط به آن زيستجهان اجتماعي ما را شكل ميدهد. همچنين تبيين و فهم درست مسئوليتهاي اجتماعي علم و تكنولوژي، شكلپذيري و تكوين آن توسط نهادهاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، مذهبي و تاريخي، و اشكال و سازوكارهاي اجتماعي ايجاد ابداعات و نوآوريها، و شيوههاي گروهي توليد ،توزيع و مصرف علم و فناوري براي ادامه حيات اجتماعي، اقتصادي و سياسي جوامع ضروري است. بنابراين، نيل به يك درك عميق، درست و همه جانبه از نقشها، پارادايمها، دلالتها و موضوعات اجتماعي علم و تكنولوژي مستلزم ايجاد يك گروه پژوهشي تخصصي است كه ضمن تمهيد شبكه( (Network و مجمع (Forum) يا بستر مناسب براي پژوهشها، آموزشها و سياستگذاريهاي چند رشتهاي، بين رشتهاي و تلفيقي در موضوعات ذيربط، بدنبال ساختن ظرفيت هاي (Capacity Building) لازم براي گام برداشتن مطمئن، مؤثر و معطوف به آينده در توسعه علم و فناوري كشور بطور اعم و وزارت علوم، تحقيقات و فناوري بطور اخص است. ساختن چنين ظرفيتي، نيازمند فعاليتهاي آكادميك پژوهش اجتماعي بين رشتهاي، اعضاي هيات علمي مجرّب و آشنا به همكاريهاي بين رشتهاي و نهايتا پرورش نيرو هاي انساني متخصص با دانش و سوابق تحصيلي بين رشتهاي، چند رشتهاي و تلفيقي (Integrative) است. بطور مشخص، تاسيس يك چنين گروهي با كاركردهاي پژوهشي، آموزشي، ترويجي و مشاركت در سياست گذاري در مركز تحقيقات سياست علمي كشور، اولين و مهمترين گام در تلاش براي تحقق اهداف چشم انداز بيست ساله كشور و تبديل ايران به اولين كشور منطقه خاورميانه در زمينه علم و فناوري است. |